Trump vs. Biden vs. God

Many people see elections as a kind of football match: they invariably predict that their club will win, even if it is a collection of sloths that could not even win if all opponents suddenly dropped dead.

(Nederlands >>)

Biden is a sloth. Politics is about talking and convincing. Biden isn’t capable of either. He can‘t speak because he has no voice. He doesn’t use his diaphragm, so he sounds like a very weak old man. He not only speaks too softly but also very monotonously. But even apart from all that, he can’t speak. He hesitates regularly and stumbles not once but at least a dozen times during the debate over words that are not really difficult, but difficult enough to make the average American wonder whether Biden is smart enough for the job. Trump takes advantage of this by saying that Biden is not allowed to use the word smart and that he‘s the worst student in his class.

Biden lets it all happen. No, he doesn’t stay calm, far from it, but he is like the scared little boy at school who is bullied and does not dare to do anything against it. A rabbit in the headlights of a car. When Trump attacks him, he closes his eyes and remains silent, as if the problem would go away if he no longer sees it. Sometimes he smiles and looks away instead of answering. Occasionally he says in a faint tone that what Trump says is not true – without giving any arguments.


In the first question about the appointment of the new judge for the Supreme Court, Biden already misses the ball. Of course, he should have said, “OK, you’re still president and I can’t help it right now that you’re going to appoint a judge who will try to catapult the U.S. back to the 1950s. You can do that, the law allows it. But when I am president, I will make sure to make laws that the Chief Justices can’t change.” Would it have been so difficult to say that?

But no, Biden acts like a little kid who can’t stand his loss and says Trump shouldn’t play any further. Why not? Well, then Biden would lose and so it would be unfair. But Ruth Bader Ginsburg, the dead chief justice who has been given some sort of divine status thanks to a few feminists, has caused this problem. Why didn’t she step down in 2014 when Obama asked her? She already knew then that she would die soon. Later in the debate, Trump will stipulate this weakness again and say that he was able to appoint a lot of judges (300 regular judges and four chief justices) because Biden and Obama left 128 vacancies.

A smart politician knows when his position is weak and makes sure the conversation switches as quickly as possible to a different subject. Not Biden, he just continues to prove he’s wrong. Actually, from that moment on, Biden is very weak and bleak. It’s only at the end, when Biden makes a call to vote, that he seems to have gained a little energy and actually finally finds the right camera to look into.


Then Trump. Trump has always been a jerk and an example of someone who intimidates his opponents and brings out the worst in his allies. It is not without reason that polarization in the US has increased sharply since Trump came to power. But in this debate, no doubt because he hoped to cause Biden to have a black-out, he’s even more of a bully than before. He probably doesn’t even bother to really argue anymore, maybe he can’t. Yet he repeatedly succeeds in making his point, and if he fails, it doesn’t matter, because Trump can very convincingly tell lies and alternative facts. Trump succeeds in projecting the bigoted atmosphere of social media onto the TV screen. But Biden also demeans himself to this style. It was Biden who kept talking about Trump as someone who wasn’t there. He kept talking about him and didn’t even look at him, Trump only copied that after half an hour and remained human after that by regularly addressing Biden by his first name. Biden tried to act as if Trump wasn’t around, closing his eyes when interrupted. That is a very weak and arrogant attitude.

Obama won the election thanks to the slogan  ‘Yes we can’ and a smart Facebook campaign. That was the first time social media were being used in this way. In his second term, he won again, partly for the same reasons. Trump won with the slogan ‘Make America great again’ and with even more social media violence. Since then, Trump has only expanded the effect of social networks and bubbles. Now social media is not a silver bullet. You may have a great slogan, but if the product is not good enough, in other words, if you have no appearance, then it will not work. Whatever you want about Trump, he does convince us that he believes in his own message.

Hillary Clinton lost. Twice. Why? Because her charisma (say: the non-verbal impression she makes) is abysmal. And Biden? Biden has a different problem. He has neither a personality nor charisma. Nobody chooses Biden because of Biden. He became the presidential candidate for the democrats because others did not. And if Biden wins, it’s because Trump loses.


If these elections have made anything clear it is that the Democrats and perhaps the left in general, need something and someone to oppose the narrative of the right. A person with charisma and with a story. Kennedy was such a person, but also Roosevelt, Bill Clinton and certainly Obama. Someone people can believe in. Someone who connects people and who ends polarization. Someone who gives voters a reason to believe that America is a country where you still can pursuit happiness.

But if such a person isn’t at hand, at least give them a story. Unfortunately, that is more difficult than ever. Why? Because the right has become very good at constructing its own bubbles in which everything the Democrats could say is broken down in advance. Trump – or his possible successors – don’t have to do much anymore, because the social media is doing all the work. There are also reasons for this. The left or liberals as they call it in the U.S., have a complicated message and most people would rather not hear difficult things. In addition, the message is often hijacked by action groups that create confusion about equal opportunities and equal outcomes and who deter the all-important center.

In short, the Democrats have at least two problems: Biden and the fact that they don’t have a good story. But they also have at least one, but possibly more special supporters. Kamala Harris can help at least persuade Republican women who feel uncomfortable with Trump to vote democratically. Then Trump: he remains a loose cannon who is very capable of shooting himself in the foot, and besides that, there’s always something that can happen to the same effect.


In fact, an ironic twist of fate has just happened because of Trump’s COVID-19 infection. At the very least, Trump’s ability to campaign will be negatively affected. But it has also already made clear that the president has not adhered to the CDC’s guidelines and as a consequence has knowingly taken the risk of infecting others. In addition, it sheds a curious light on his sneering remarks about Biden’s habit of adhering to those guidelines. If the president becomes very ill – which is possible given his comorbidity – Mike Pence may have to campaign for him, which will almost certainly lead to a loss of votes. Pence had to replace him already on Friday afternoon, October 2, during a meeting. In the – admittedly unlikely – event that Trump dies, there could also be the same effect we saw in The Netherlands when the politician Fortuijn was killed shortly before the elections: voters who vote for Pence as a final expression of sympathy for Trump. But it also raises questions about the validity of the postal ballots. Perhaps the elections have to be organized again in that situation.

Even if Trump recovers swiftly, the 2020 U.S. presidential elections are already unique in that, despite having one of the most boring candidates of all times, they seem to become the most exciting elections ever. They are like a movie where five minutes before the end you still don’t have a clue what’s going to happen next and how it will end. They are also exciting for other reasons. There is a lot at stake in the next four years. The withdrawal of the USA from climate agreements and from the W.H.O. is something the world can’t actually afford, if only because it makes China far too powerful. After COVID-19, the world can also no longer afford trade wars. The greater social inequality created by COVID-19 also needs solutions. Einstein once said about quantum mechanics: ‘God doesn’t gamble’. I’m inclined to think God may not like quantum mechanics, but he actually does seem to like politics.

Trump vs. Biden vs. God

(1, na het eerste tv-debat en na het bekend worden van de COVID-19-infectie van Trump)

(Toelichting: In 101 misverstanden komen allerlei onderwerpen ter sprake, waaronder sociale media en internet, bubbels en de veranderende en verwarrende indeling links/rechts. Vooruitlopend op de publicatie op deze plaats af en toe wat opmerkingen naar aanleiding van de actualiteit. Het zijn geen voorpublicaties uit het boek, maar de onderwerpen zijn er wel aan gerelateerd.)

Veel mensen zien verkiezingen als een soort voetbalwedstrijd: ze voorspellen steevast dat hún club zal winnen, ook al is het een verzameling brekebenen die geen bal in de goal kan schoppen, zelfs al staan ze er vlak voor en is de keeper net dood neergevallen.

Biden is zo’n  brekebeen. In de politiek gaat het om praten en om overtuigen. Biden kan geen van beide. Hij kan niet praten omdat hij geen stem heeft. Hij gebruikt zijn middenrif niet, daardoor klinkt hij als een heel zwakke oude man. Hij praat niet alleen te zacht maar ook heel monotoon. Maar ook afgezien dáárvan kan hij niet praten. Hij aarzelt regelmatig en struikelt niet één keer maar tijdens het debat minstens een dozijn keer over woorden die niet echt moeilijk zijn, maar wel net zo moeilijk dat de doorsnee-Amerikaan zich af zal vragen of Biden wel zo slim is. Trump speelt daar handig op in door op te merken dat Biden het woord slim niet mag gebruiken en dat hij de slechtste leerling uit de klas is.

Biden laat het allemaal gebeuren. Niet dat hij kalm blijft, helemaal niet, maar hij is als het bange jongetje op school dat gepest wordt en niks terug durft te doen. Konijn in de koplampen van een auto. Als Trump hem aanvalt, doet hij zijn ogen dicht en zwijgt, alsof het probleem weg zou gaan als hij het niet meer ziet. Soms lacht hij en kijkt weg in plaats van antwoord te geven. Een enkele keer zegt hij op zwakke toon dat wat Trump zegt niet waar is  – zonder daarvoor argumenten te geven.


Bij de eerste vraag over de benoeming van de nieuwe rechter voor het oppergerechtshof struikelt Biden al over de bal. Hij had natuurlijk moeten zeggen: ‘OK, jij bent nu nog president en ik kan er nu nog niks aan doen dat jij nu een rechter gaat benoemen die zal proberen de V.S. terug te katapulteren naar de jaren vijftig. Jij mag dat doen, zo zijn de regels. Maar als ik president ben, zal ik ervoor zorgen dat er wetten komen die de opperrechters niet overhoop kunnen halen.’ Was dat nu zo moeilijk?

Maar nee, Biden doet als een klein kind dat niet tegen zijn verlies kan en gaat zeggen dat Trump hoewel hij de bal heeft niet mag schieten. Waarom niet? Nu ja, dan zou Biden verliezen en dus zou  het oneerlijk zijn. Maar Ruth Bader Ginsburg, de dode opperrechter die dankzij een paar feministen een soort goddelijke status heeft gekregen, heeft de democraten uit ijdelheid mooi met dit probleem opgezadeld. Waarom is ze niet afgetreden toen Obama het haar in 2014 vroeg? Ze wist toen al dat niet meer lang te leven had. Later in het debat zal Trump daar nog eens op terugkomen en zeggen dat hij heel veel rechters kon benoemen (driehonderd gewone rechters en vier opperrechters) omdat Biden en Obama 128 vacatures opengelaten hadden.

Een slim politicus weet wanneer hij zwak staat en zorgt ervoor dat het gesprek zo snel mogelijk overgaat op een onderwerp waarbij hij wel sterk staat. Zo niet Biden: die gaat door met de aandacht erop te vestigen dat hij ongelijk heeft. Eigenlijk slaagt Biden vanaf dat moment ook niet meer terug te komen. Alleen aan het einde, wanneer Biden een oproep doet om te gaan stemmen, lijkt hij een kleine opleving te hebben en heeft hij zowaar eindelijk de camera gevonden waarin hij moet kijken.


Dan Trump. Trump was altijd al een hork en een toonbeeld van iemand die zijn tegenstanders  intimideert en die het slechtste in zijn medestanders naar boven haalt. Niet voor niets is de polarisatie in de VS sterk toegenomen sinds Trump aan de macht is. Maar in dit debat, ongetwijfeld omdat hij hoopte Biden onderuit te doen gaan, is hij nog horkeriger dan daarvoor. Hij doet waarschijnlijk niet eens meer moeite om echt te debatteren, misschien kan hij dat ook niet meer. Toch slaagt hij er herhaaldelijk in om zijn punt te maken en als hij daar niet in slaagt dan doet dat er ook niet toe, omdat Trump leugens en alternatieve feiten zeer overtuigend over het voetlicht kan brengen. Trump slaagt erin de onverdraagzame sfeer van social media op het tv-scherm te projecteren. Maar ook Biden laat zich daartoe verlagen. Het was Biden die steeds over Trump sprak als iemand die er niet bij zat. Hij praatte steeds over hem en keek niet eens naar hem, Trump nam dat pas na een half uur over en bleef menselijk door Biden regelmatig met zijn voornaam aan te spreken. Biden probeerde te doen als Trump er niet was, deed zijn ogen dicht als hij onderbroken werd. Dat is een heel zwakke én arrogante houding.

Obama won de verkiezingen dankzij de slogan yes we can en met behulp van een slimme Facebook-campagne. Dat was de eerste keer dat sociale media zo ingezet werden. Bij zijn tweede termijn won hij weer, deels om dezelfde redenen. Trump won met make America great again en met inzet met nog meer sociaal media-geweld. Sindsdien heeft Trump het effect van sociale netwerken en bubbels alleen maar verder uitgebreid. Nu zijn sociale media geen wondermiddel. Je kunt wel een slogan hebben, maar als het product niet goed genoeg is, met andere woorden als je geen uitstraling hebt, dan werkt het niet. Je kunt van Trump zeggen wat je wil, maar hij straalt wel uit dat hij gelooft in zijn eigen boodschap.  


Hillary Clinton verloor. Twee keer. Waarom? Omdat haar uitstraling (zeg maar: de indruk met betrekking tot haar persoonlijkheid die ze non-verbaal maakt) niet deugt. En Biden? Biden heeft een ander probleem. Hij heeft al evenmin een persoonlijkheid als een uitstraling. Niemand kiest Biden vanwege Biden. Hij is kandidaat geworden doordat anderen het niet geworden zijn. En als Biden wint, dan is dat omdat Trump verliest.

Als deze verkiezingen – nu al – iets duidelijk gemaakt hebben dan is het dat de democraten en misschien wel links in het algemeen, iets en iemand moeten hebben die ze tegenover het verhaal van rechts kunnen zetten. Een persoon met uitstraling met een verhaal erbij. Kennedy was zo iemand, maar ook Roosevelt, Bill Clinton en zeker Obama. Iemand in wie mensen kunnen geloven. Iemand die mensen verbindt en die de polarisatie beëindigt. Iemand die kiezers een reden geeft om te geloven dat het leven beter kan worden en dat Amerika nog steeds een land is waar je de kans hebt om gelukkig te worden.

Maar als zo’n persoon er even niet is, geef ze dan in ieder geval een verhaal. Dat is helaas moeilijker dan ooit. Waarom? Omdat rechts heel goed is geworden in het construeren van eigen bubbels waarin alles wat de democraten zouden kunnen zeggen, bij voorbaat afgebroken wordt. Trump – of zijn mogelijke opvolgers – hoeven helemaal niet meer veel te doen, want de sociale media doen al het werk. Daar zijn ook redenen voor. Links of liberaal zoals ze het in de VS noemen, heeft gewoon een moeilijkere boodschap en de meeste mensen willen liever geen moeilijke dingen horen. Daar komt nog bij dat het vaak gekaapt wordt door actiegroepen die verwarring creëren over gelijke kansen en gelijke uitkomsten en die het zo belangrijke midden van zich afschoppen.

Twee problemen

Kortom, de democraten hebben minstens twee problemen: Biden en het feit dat ze geen goed verhaal hebben. Maar ze hebben ook in ieder geval één, maar mogelijk ook meer medestanders. Kamala Harris kan helpen om in ieder geval de republikeinse vrouwen die een ongemakkelijk gevoel bij Trump hebben over te halen democratisch te stemmen. Dan Trump: hij blijft een ongeleid projectiel die heel goed in staat is zijn eigen ruiten in te gooien en bovendien kan er altijd nog iets gebeuren wat een soortgelijk effect heeft.

Sterker nog: door een ironische speling van het lot is precies dat nu door Trumps COVID-19-infectie gebeurd. Op zijn minst zal Trumps vermogen om campagne te voeren er negatief door beïnvloed worden. Maar het heeft ook al duidelijk gemaakt dat de president zich niet heeft gehouden aan de richtlijnen van de CDC en dat hij dus bewust het risico heeft genomen anderen te besmetten. Daarnaast werpt het een merkwaardig licht op zijn spottende opmerkingen over Bidens gewoonte om zich wél aan die richtlijnen te houden. Als de president erg ziek wordt – wat gezien zijn comorbiditeit tot de mogelijkheden behoort – kan het zo zijn dat Mike Pence voor hem campagne moet gaan voeren, wat vrijwel zeker tot stemmenverlies zal leiden. Pence heeft hem op vrijdagmiddag twee oktober al moeten vervangen tijdens een vergadering. In het – toegegeven onwaarschijnlijke – geval dat Trump sterft zou er ook een Fortuijn-effect kunnen ontstaan: kiezers die op Pence gaan stemmen als een laatste sympathiebetuiging aan Trump. Maar het roept dan ook vragen op over de geldigheid van de stemmen die al per post uitgebracht zijn. Misschien moeten de verkiezingen ook wel opnieuw plaatsvinden met een andere presidentskandidaat en/of vicepresidentskandidaat.


De Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2020 zijn in ieder geval nu al uniek doordat ze ondanks een van de saaiste kandidaten aller tijden toch nog de spannendste lijken te gaan worden. Ze zijn als een film waarvan je vijf minuten voor de afloop nog steeds niet weet wat er nog allemaal gaat gebeuren en hoe dat de afloop gaat beïnvloeden. Ze zijn ook nog om andere reden spannend. Er staat ook internationaal de komende vier jaar heel veel op het spel. Het terugtrekken van de V.S. uit klimaatakkoorden en uit de W.H.O. is iets wat de wereld zich eigenlijk niet kan permitteren, al was het maar omdat China daardoor veel te machtig wordt. Na COVID-19 kan de wereld zich bovendien geen handelsoorlogen meer permitteren. De grotere sociale ongelijkheid die door COVID-19 ontstaan is, heeft ook oplossingen nodig. Einstein zei ooit over kwantummechanica: God doesn’t gamble. Je zou bijna gaan denken dat God dan misschien niet van kwantummechanica houdt, maar wel van politiek .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Please reload

Even geduld...